راجنر در دفتر کارش کار می کند. او در ماه می سی و سه ساله می شود و در کفش هایش پنج و چهلم است. راجر رویاپردازی پرشوری دارد و هر چه بیشتر فکر می کند جوان تر می‌خواهد باشد و احساس می کند اگر ده سال یا شاید فقط هفت سال باشد بچه تر است و اکنون باید بازی کند. او معمولاً وقتی پشت میز می‌نشیند به این فکر می‌کند که واقعاً مردی است که دوست ندارد بزرگ شود یا به بزرگسالی برسد