اولدریش نووی تجسمی از جذابیت، ظرافت و جذابیت شخصی برای سینمای چک بود که همه زنان، بدون توجه به سن، تحت تأثیر آن قرار می‌گرفتند. در نقش‌های عاشقانه فراموش‌نشدنی‌اش، او نه تنها یک رمانتیک بود که می‌توانست به دختری از یک نقاشی باستانی عشق بورزد، بلکه همچنین یک فریبنده بود که بی‌وفایی برای او ورزشی معمولی بود، یا برعکس، یک تازه‌عروسی که به شدت به حسادت مبتلا بود. این دقیقاً شخصیت ویکتورین، شخصیت اصلی یک کمدی دیوانه‌وار هنر نو بود، جایی که همه چیز حول یک شاخ گوزن بزرگ می‌چرخد. مالک ناخواسته آن، ویکتورین حسود می‌شود و قطعاً حدس زدن اینکه چنین هدیه‌ای چه عواقبی می‌تواند داشته باشد، دشوار نیست.