زاخار پسلتیریوف در ناوگان سلطنتی با چالش‌های زیادی روبرو شد، جایی که کشتارها و آزار مردم به یک عادت تبدیل شده بود. تنها به لطف هوش طبیعی و پایداری‌اش، این پسر دهقان بی‌سواد توانست از سرنوشت بسیاری از هم‌رزمانش که به الکلی تبدیل شدند و شرافت انسانی خود را از دست دادند، فرار کند. کاپیتان رده اول لزوین، فرمانده ناو "سویاتوسلاو"، خود در جو دشوار خودکامگی تزار خفه می‌شد و به طور پدرانه به پیام‌آور خود به خاطر روح ساده روسی، ذهن تیزهوش، عشق به میهن و نفرت از ستم عشق ورزید. زاخار از لزوین چیزهای زیادی آموخت، اما به زودی مجبور به جدایی شدند. زاخار به یک بلشویک فعال زیرزمینی تبدیل می‌شود.