«موزاییک کریول» دقیقاً یک فیلم گفتاری نیست: این یک سری از اسکیس‌های موسیقی فیلم‌برداری شده از چندین ژانر محبوب در چهار صحنه است که هر کدام توصیفی دارند. جوآکینا کارراز آهنگ محلی «دلگیر است مزرعه‌ام» را می‌خواند، سپس خیمنز و سوارز («رقصندگان واقعی شمال») به یک رقص فولکلور شاداب می‌پردازند. پس از آن، خولیو پرسوال («لذت گوش‌های شهروندان بوئنوس آیرس») یک سولو پیانو اجرا می‌کند و «تفسیرگر باوقار» آنیتا پالمر آهنگ تانگو «بوتاراته» اثر آکونیا و دِ سیسکو را می‌خواند.