در استکهلم، آبیلی ایلندر از دههٔ هفتاد به عنوان هنرمند فعالیت کرده است. آثار اولیه‌اش بر مسائل جنسیتی معاصر با زبان بصری سورئالیستی الهام گرفته از کاریکاتور و فرهنگ پاپ متمرکز است. همراه با این جواهٔ نسبتاً ناآشنا (کارگردانی توسط چالِی نی‌کویست، پسر فیلمبردار مشهور)، او سبک خود را به چندین فیلم دیگر به عنوان طراح لباس و صحنه آورد. از جمله فیلم‌هایی است که کارگردان ماری لویی اِکمن (به ویژه ماما پاپا بردن و بچه‌ها و بچه‌های ممنوع) و هاکان آلندرسون و کارل‌یاهن دی گر (خشک‌کن، سفر نرفتن با بلیط ساده، سفر به دریا) برای آن‌ها بوده‌اند.