نمایشی تلویزیونی از شبکه بی‌دبلیو که شوخی‌ای با نمایش محبوب آیدول آمریکایی بود. به طور بنیادی مقابلِ این برنامه، سوپر استار ای‌اس‌ای-یو-اِس‌ای به شرکت‌کنندگان می‌فهماند که به دنبال بهترین آوازخوان هستند در حالی که در واقع به دنبال بدترین نفر می‌گشت. گویندهٔ برنامه برِین مک‌فایدن است. افراد ابتدا در چهار شهر آمریکا در برابر سه داور audition می‌شوند. فینالیست‌ها بر پایهٔ دروغی مبنی بر این که می‌توانند از پیروزی خود قرارداد ثبت آلبوم موفق بسازند، انتخاب می‌شدند. فرایند audition برخلاف آیدول آمریکایی بود زیرا خوانندگان خوب مورد تمسخر قرار می‌گرفتند و به آنها گفته می‌شد نه، در حالی که خوانندگان بد تشویق می‌شدند و به مرحلهٔ بعد می‌رفتند. فینالیست‌ها دستخوش تغییر موی، آرایش و سبک‌ها می‌شدند و داوران و نیز طراحان لباس، رقصندگان و مربیان آواز با آنها با خوشایندی وجود داشتند؛ به ویژه از آنها خواسته می‌شد تا دامنهٔ گِردِ صدای خود را فراتر از حدی که واقعاً می‌توانستند برسند، گسترش دهند. شرکت‌کنندگان با شخصیت‌های کاریزماتیک مانند نیـنا «دیوا» که خوانندهٔ ترانه‌سرای حرفه‌ای-تشویقی بود، به شدت تشویق می‌شدند تا از تمام دستورات تولیدکننده پیروی کنند.