ویل فریمن زندگی خوشی را به عنوان مردی کودکانه تجربه می‌کند. پس از نوشتن یک آهنگ موفق، او به زندگی پر از زمان آزاد، عشق آزاد و آزادی از مشکلات مالی دست یافته است. او مجرد، بیکار و از این وضعیت لذت می‌برد. اما وقتی فیونا، یک مادر مجرد نیازمند و پسر ۱۱ ساله‌اش، مارکوس، به همسایگی او می‌آیند و دنیای بی‌نقصش را مختل می‌کنند، او شگفت‌زده می‌شود. وقتی مارکوس بدون اطلاع به خانه‌اش می‌آید، ویل مطمئن نیست که بخواهد بهترین دوست یک بچه باشد، تا اینکه متوجه می‌شود زنان پدران مجرد را جذاب می‌دانند. این همه چیز را تغییر می‌دهد و توافقی شکل می‌گیرد: مارکوس تظاهر می‌کند که پسر ویل است و در عوض می‌تواند در خانه ویل استراحت کند. قبل از اینکه متوجه شود، ویل شروع به لذت بردن از این دیدارها می‌کند و حتی خود را نگران بچه می‌یابد. در واقع، این دوستی تازه ممکن است به او چیزهایی بیاموزد که هرگز تصور نمی‌کرد - درباره خودش و مراقبت از دیگران.